illegitimus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | illegitimus | illegitima | illegitimum | illegitimi | illegitimae | illegitima |
| Vocatif | illegitime | illegitima | illegitimum | illegitimi | illegitimae | illegitima |
| Accusatif | illegitimum | illegitimam | illegitimum | illegitimos | illegitimas | illegitima |
| Génitif | illegitimi | illegitimae | illegitimi | illegitimorum | illegitimarum | illegitimorum |
| Datif | illegitimo | illegitimae | illegitimo | illegitimis | illegitimis | illegitimis |
| Ablatif | illegitimo | illegitima | illegitimo | illegitimis | illegitimis | illegitimis |
illegitimus /Prononciation ?/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (illegitimus)