instans
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Participe présent adjectivé de insto.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | instāns | instāns | instāns | instāntēs | instāntēs | instāntia |
| Vocatif | instāns | instāns | instāns | instāntēs | instāntēs | instāntia |
| Accusatif | instāntem | instāntem | instāns | instāntēs | instāntēs | instāntia |
| Génitif | instāntis | instāntis | instāntis | instāntium | instāntium | instāntium |
| Datif | instāntī | instāntī | instāntī | instāntibus | instāntibus | instāntibus |
| Ablatif | instāntī | instāntī | instāntī | instāntibus | instāntibus | instāntibus |
instans /Prononciation ?/
- Qui presse, qui poursuit, qui fait front, qui tient ferme.
- cum proficiscentes Julianos insequerentur, refugerent instantes… César.
- comme ils poursuivaient les troupes juliennes quand elles avançaient, qu'ils fuiyaient quand elles faisaient front…
- cum proficiscentes Julianos insequerentur, refugerent instantes… César.
- Présent, actuel.
- Imminent, prochain, voisin.
- aestivum tempus instantis belli non quaestionis esse arbitrabatur, César. BG. 6
- il estimait que la saison d’été, moment où la guerre est imminente, n’était pas faite pour mener des enquêtes.
- aestivum tempus instantis belli non quaestionis esse arbitrabatur, César. BG. 6
- Pressé, rapide.
- scriptor sibi instans, Quint.
- écrivain rapide.
- instantissima petitio, Aug.
- demande très pressante.
- scriptor sibi instans, Quint.
- Menaçant, pressant.
- voltus instantis tyranni, Horace.
- le visage d'un tyran menaçant.
- voltus instantis tyranni, Horace.
Dérivés
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (instans)