iracundus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- De ira, irascor, iratus (« colère, se mettre en colère ») avec le même suffixe -cundus qui est dans fecundus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | iracundus | iracunda | iracundum | iracundi | iracundae | iracunda |
| Vocatif | iracunde | iracunda | iracundum | iracundi | iracundae | iracunda |
| Accusatif | iracundum | iracundam | iracundum | iracundos | iracundas | iracunda |
| Génitif | iracundi | iracundae | iracundi | iracundorum | iracundarum | iracundorum |
| Datif | iracundo | iracundae | iracundo | iracundis | iracundis | iracundis |
| Ablatif | iracundo | iracunda | iracundo | iracundis | iracundis | iracundis |
iracundus /Prononciation ?/
- Irascible, plein de colère.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (iracundus)