kancléř
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Tchèque
Étymologie
- De l’allemand Kanzler.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kancléř | kancléří |
| Vocatif | kancléři | kancléři |
| Accusatif | kancléře | kancléře |
| Génitif | kancléře | kancléřů |
| Locatif | kancléři | kancléřích |
| Datif | kancléři | kancléřům |
| Instrumental | kancléřem | kancléři |
kancléř /Prononciation ?/ masculin animé
- (Politique) Chancelier.
- Úřad kancléře se nazývá kancléřství nebo kancelář. Původně byli kancléři (cancellarii) sluhové u římských soudů.
Voir aussi
- kancléř sur Wikipédia (en tchèque)
