kort
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Afrikaans [modifier]
Étymologie
Adjectif
kort
Danois [modifier]
Étymologie
Adjectif
kort
Prononciation
→ Prononciation manquante. (Ajouter)
- Danemark : écouter « kort [Prononciation ?] »
Norvégien [modifier]
Étymologie
Adjectif
kort
| Neutre | Masculin Féminin |
|
|---|---|---|
| Indéfini singulier | kort | kort |
| Singulier défini et pluriel | korte | korte |
Néerlandais [modifier]
Étymologie
- Du latin curtus.
Adjectif
| Positif | Comparatif | Superlatif | |
|---|---|---|---|
| Forme indéclinée | kort /Prononciation ?/ |
korter /Prononciation ?/ |
kortst /Prononciation ?/ |
| Forme déclinée | korte /Prononciation ?/ |
kortere /Prononciation ?/ |
kortste /Prononciation ?/ |
kort /kɔɾt/
- court, petit
- je moet rekening houden met het korter worden van de dagen
- tu dois tenir compte du fait que les jours raccourcissent
- in het kort
- en bref, bref
- je moet rekening houden met het korter worden van de dagen
Synonymes
Antonymes
Prononciation
- Pays-Bas : écouter « kort [kɔɾt] »
Suédois [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Neutre | Indéfini | Défini |
|---|---|---|
| Singulier | kort | kortet |
| Pluriel | kort | korten |
kort /Prononciation ?/ neutre
- Carte, jeu.
- Bekänna kort.
- Montrer ses cartes / Montrer son jeu.
- Blanda kort.
- Battre les cartes.
- Spela kort.
- Jouer aux cartes.
- Spela sina kort väl.
- Jouer bien son jeu.
- Spå någon i kort.
- Tirer les cartes à quelqu'un.
- Titta i någons kort.
- Regarder dans le jeu de quelqu'un.
- Bekänna kort.
- Carte.
- Inträdeskort.
- Carte d'entrée.
- Bjudningskort.
- Carte d'invitation.
- Lämna sitt kort hos någon.
- Déposer sa carte chez quelqu'un.
- Inträdeskort.
- (Géographie) Carte.
- (Familier) Photographie.
Vocabulaire apparenté par le sens
Adjectif
| Déclinaison de kort | Positif | Comparatif | Superlatif | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Attributif | Prédicatif | |||||
| Singulier | Indéfini | Commun | kort | kortare | — | kortast |
| Neutre | kort | |||||
| Défini | Masculin | korte | kortaste | — | ||
| Autres | korta | kortaste | ||||
| Pluriel | korta | kortaste | kortast | |||
kort /Prononciation ?/
- Court, petit, bref.
- Kort till växten.
- De petite taille.
- Tiden blev honom kort.
- Le temps lui parut court.
- En kort tid.
- Un peu de temps.
- Ha kort minne.
- Avoir la mémoire courte.
- Fatta sig kort.
- Être bref.
- Kort till växten.
Antonymes
Références
- Ferdinand Schulthess, Svensk-fransk ordbok, 1922, 1ère édition. (kort)