kunteksto

Espéranto

Étymologie

De kun (« avec ») et teksto (« texte »), calqué du français contexte, de l’anglais context.

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	kunteksto /kun.ˈtek.sto/	kuntekstoj /kun.ˈtek.stoj/
Accusatif	kuntekston /kun.ˈtek.ston/	kuntekstojn /kun.ˈtek.stojn/

kunteksto /kun.ˈtek.sto/

1. Contexte.
   • La popolo forte dubas, ĉu la ŝtato sukcesos procesi kontraŭ la kulpuloj, ĉar, kiel komentis en alia kunteksto seniluziiĝinta usonano: “Malliberejoj estas lokoj, kien oni sendas malriĉulojn, kiuj rompas la leĝon”. — (Garbhan Macaoidh, « Duobla fraŭdo », Monato)

     Le peuple doute fort que l’État arrive à faire un procès aux coupables, parce que, comme l’a commenté dans un autre contexte un Américain désillusionné : « Les prisons sont des endroits où on envoie les pauvres qui violent la loi. »

Voir aussi

• kunteksto sur Wikipédia (en espéranto)