liima
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Finnois
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | liima | liimat |
| Génitif | liiman | liimojen liimain |
| Partitif | liimaa | liimoja |
| Accusatif | liima [1] liiman [2] |
liimat |
| Inessif | liimassa | liimoissa |
| Illatif | liimaan | liimoihin |
| Élatif | liimasta | liimoista |
| Adessif | liimalla | liimoilla |
| Allatif | liimalle | liimoille |
| Ablatif | liimalta | liimoilta |
| Essif | liimana | liimoina |
| Translatif | liimaksi | liimoiksi |
| Abessif | liimatta | liimoitta |
| Instructif | — | liimoin |
| Comitatif | — | liimoine [3] |
| Distributif | — | liimoittain |
| Prolatif | — | liimoitse |
|
||
liima /ˈliː.mɑ/
- Colle.
- Liimalla voi kiinnittää kappaleita toisiinsa. — Avec de la colle on peut lier des objets.
- Muuttua liimaksi. — Devenir de la colle.