manar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Catalan

Origine et histoire de « manar » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

manar

  1. Commander, enjoindre, ordonner, sommer.

Synonymes

[modifier] Quenya

Origine et histoire de « manar » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

manar- Singulier Duel Pluriel partitif Pluriel
Nominatif manar manaret manalli manari
Génitif manaro manareto manallion manarion
Possessif manarwa manaretwa manalliva manariva
Locatif manaressë manaretsë manallissen manarissen
Ablatif manarello manarelto manallillo
ou manallillon
manarillon
ou manarillor
Allatif manarenna manarenta manallinar manarinnar
Datif manaren manarent manallin manarin
Instrumental manarenen manarenten manallinen manarinen
(Accusatif) manar manaret manallí manarí
(Respectif) manares manaretes manallis manaris

manar nominatif singulier

  1. Destin, sort, fin, fortune, généralement béatitude finale.

Synonymes

Prononciation Prononciation

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues