mantis
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Ancien français de 842 à 1400
Nom commun
mantis /Prononciation ?/ féminin
- Variante de mantil.
Références
- Frédéric Godefroy, Dictionnaire de l’ancienne langue française et de tous ses dialectes du IXe au XVe siècle mantis 1881, édition de Paris, 1881-1902, F. Vieweg
[modifier] Anglais
Étymologie
- Du latin mantis.
Nom commun
mantis
Voir aussi
- Annexe:Insectes en anglais
- mantis sur Wikipédia

[modifier] Latin
Étymologie
- (Néolatin scientifique) Du grec ancien μάντις, mántis (« prophétesse »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mantis | mantēs |
| Vocatif | mantis | mantēs |
| Accusatif | mantem | mantēs |
| Génitif | mantis | mantum |
| Datif | mantī | mantibus |
| Ablatif | mantē | mantibus |
mantis /Prononciation ?/ féminin