matčin
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Tchèque [modifier]
Étymologie
- De la racine de matka dont le k subit un amuïssement en č du fait du i mou qui suit, avec le suffixe -in, marque du possessif des noms féminins.
Adjectif possessif
| nombre | cas \ genre | masculin | féminin | neutre | |
|---|---|---|---|---|---|
| animé | inanimé | ||||
| singulier | nominatif | matčin | matčina | matčino | |
| vocatif | matčin | matčina | matčino | ||
| accusatif | matčina | matčin | matčinu | matčino | |
| génitif | matčina | matčiny | matčina | ||
| locatif | matčině | ||||
| datif | matčinu | matčině | matčinu | ||
| instrumental | matčiným | matčinou | matčiným | ||
| pluriel | nominatif | matčini | matčiny | matčina | |
| vocatif | matčini | matčiny | matčina | ||
| accusatif | matčiny | matčina | |||
| génitif | matčiných | ||||
| locatif | matčiných | ||||
| datif | matčiným | ||||
| instrumental | matčinými | ||||
matčin
- Maternel, de la mère.
- Slavili jsme matčiny narozeniny, on a fêté l'anniversaire de maman.
Prononciation
- : écouter « matčin »