mathematicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien μαθηματικός, mathematikos (« qui aime apprendre »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | mathematicus | mathematica | mathematicum | mathematici | mathematicae | mathematica |
| Vocatif | mathematice | mathematica | mathematicum | mathematici | mathematicae | mathematica |
| Accusatif | mathematicum | mathematicam | mathematicum | mathematicos | mathematicas | mathematica |
| Génitif | mathematici | mathematicae | mathematici | mathematicorum | mathematicarum | mathematicorum |
| Datif | mathematico | mathematicae | mathematico | mathematicis | mathematicis | mathematicis |
| Ablatif | mathematico | mathematica | mathematico | mathematicis | mathematicis | mathematicis |
mathematicus /Prononciation ?/
Apparentés étymologiques
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mathematicus | mathematicī |
| Vocatif | mathematice | mathematicī |
| Accusatif | mathematicum | mathematicōs |
| Génitif | mathematicī | mathematicōrum |
| Datif | mathematicō | mathematicīs |
| Ablatif | mathematicō | mathematicīs |
mathematicus masculin
Synonymes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (mathematicus)