methodus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien μέθοδος, méthodos (« poursuite, recherche d’une voie »), formé à partir de μετά, metá (« après, qui suit ») et de ὁδός, hodós (« chemin, voie ») → voir methodium et methodice.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | methodus | methodī |
| Vocatif | methode | methodī |
| Accusatif | methodum | methodōs |
| Génitif | methodī | methodōrum |
| Datif | methodō | methodīs |
| Ablatif | methodō | methodīs |
methodus /me.ˈtʰoː.dus/ féminin 2e déclinaison
Variantes
Apparentés étymologiques
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (methodus)