morus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « morus » Étymologie

(Adjectif) Du grec ancien μωρός, môrós.
(Nom commun) De morum (« mûre »), comparez avec le grec ancien μῶρα, μορέα.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif morus mora morum mori morae mora
Vocatif more mora morum mori morae mora
Accusatif morum moram morum moros moras mora
Génitif mori morae mori mororum morarum mororum
Datif moro morae moro moris moris moris
Ablatif moro mora moro moris moris moris

morus /Prononciation ?/

  1. Fou, extravagant.
    • amor mores hominum moros et morosos facit, Plaute. Trin. 3, 2, 43

Dérivés

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif morus morī
Vocatif more morī
Accusatif morum morōs
Génitif morī morōrum
Datif morō morīs
Ablatif morō morīs

morus /Prononciation ?/ féminin

  1. (Botanique) Murier.

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (morus)
  • Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (morus)
Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues