munis
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Français [modifier]
Forme d’adjectif
munis /my.ni/ masculin pluriel
- Masculin pluriel de muni.
Forme de verbe
| Conjugaison du verbe munir | ||
|---|---|---|
| Participe | ||
| Passé | ||
| (masculin pluriel) munis |
||
| Indicatif | Présent | je munis |
| tu munis | ||
| Passé simple | je munis | |
| tu munis | ||
| Impératif | Présent | (2e personne du singulier) munis |
munis /my.ni/ masculin pluriel
- De munir.
Homophones
Anagrammes
Latin [modifier]
Étymologie
- Apparenté [1] à munus, muneris (« service, fonction »), d’où immunis (« exempt de tout impôt, libre de toutes charges ») ; de l’indo-européen commun *mei- (« changer, échanger »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | munis | munis | mune | munes | munes | munia |
| Vocatif | munis | munis | mune | munes | munes | munia |
| Accusatif | munem | munem | mune | munes | munes | munia |
| Génitif | munis | munis | munis | munium | munium | munium |
| Datif | muni | muni | muni | munibus | munibus | munibus |
| Ablatif | muni | muni | muni | munibus | munibus | munibus |
munis /Prononciation ?/
- Serviable, qui remplit ses fonctions, obligeant, reconnaissant.
- dico ejus pro meritis gratum me et munem fore, Plaut. Merc. prol. 105
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (munis)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (munis)