musicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien μουσικός, mousikós.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | musicus | musica | musicum | musici | musicae | musica |
| Vocatif | musice | musica | musicum | musici | musicae | musica |
| Accusatif | musicum | musicam | musicum | musicos | musicas | musica |
| Génitif | musici | musicae | musici | musicorum | musicarum | musicorum |
| Datif | musico | musicae | musico | musicis | musicis | musicis |
| Ablatif | musico | musica | musico | musicis | musicis | musicis |
mūsicus /Prononciation ?/
- Artistique : musical, poétique, etc. (on chantait la poésie)
- leges musicae.
- les lois de la métrique, de la musique, de la poésie
- leges musicae.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | musicus | musicī |
| Vocatif | musice | musicī |
| Accusatif | musicum | musicōs |
| Génitif | musicī | musicōrum |
| Datif | musicō | musicīs |
| Ablatif | musicō | musicīs |
mūsicus /Prononciation ?/ masculin
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (musicus)
[modifier] Néerlandais
Étymologie
- Du latin musicus (« musicien »).
Nom commun
musicus
Variantes
Synonymes
Prononciation
- Pays-Bas : écouter « musicus »