neŭtrala

Espéranto

Étymologie

De l’allemand neutral, de l’anglais neutral, du polonais neutralny, de l’italien neutrale, du latin neutralis.

Adjectif

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	neŭtrala /new.ˈtra.la/	neŭtralaj /new.ˈtra.laj/
Accusatif	neŭtralan /new.ˈtra.lan/	neŭtralajn /new.ˈtra.lajn/

neŭtrala /new.ˈtra.la/

1. Neutre, qui ne prend pas parti.
   • Tamen aŭstroj kutimis loĝi en neŭtrala lando, kaj provoj ŝanĝi ĉi tiun situacion povus, laŭ observantoj, provoki popolan malkontenton. — (Evgeni Georgiev, « Ĉu neŭtraleco neŭtraligota? », Monato)

     Cependant, les Autrichiens avaient l’habitude d’habiter dans un pays neutre, et les tentatives de changer cette situation pourraient, selon les observateurs, provoquer le mécontentement du peuple.

Dérivés

• neŭtraleco, neutralité

Paronymes

• neŭtra, neutre (en grammaire)