notarius
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | notarius | notaria | notarium | notarii | notariae | notaria |
| Vocatif | notarie | notaria | notarium | notarii | notariae | notaria |
| Accusatif | notarium | notariam | notarium | notarios | notarias | notaria |
| Génitif | notarii | notariae | notarii | notariorum | notariarum | notariorum |
| Datif | notario | notariae | notario | notariis | notariis | notariis |
| Ablatif | notario | notaria | notario | notariis | notariis | notariis |
notarius /Prononciation ?/ masculin
- Alphabétique, relatif à l’alphabet.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | notarius | notariī |
| Vocatif | notarie | notariī |
| Accusatif | notarium | notariōs |
| Génitif | notariī | notariōrum |
| Datif | notariō | notariīs |
| Ablatif | notariō | notariīs |
notarius /Prononciation ?/ masculin
- Secrétaire, sténographe.
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (notarius)