obscurus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « obscurus » Étymologie

Selon le Dictionnaire étymologique latin, mot composé de ob- et d’un radical *scurus à rapprocher de scaena (« lieu ombragé »), du grec ancien σκιά, skiá (« ombre »), σκότιος, skótios (« sombre »), σκότος, skótos (« ombre, obscurité ») ou du radical indo-européen commun *(s)keu- [1] (« couvrir ») qui est dans cutis (« peau »), cucullus (« cape »).

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif obscurus obscura obscurum obscuri obscurae obscura
Vocatif obscure obscura obscurum obscuri obscurae obscura
Accusatif obscurum obscuram obscurum obscuros obscuras obscura
Génitif obscuri obscurae obscuri obscurorum obscurarum obscurorum
Datif obscuro obscurae obscuro obscuris obscuris obscuris
Ablatif obscuro obscura obscuro obscuris obscuris obscuris

obscūrus /Prononciation ?/ masculin

  1. Obscur, sombre, ténébreux, noir.
    • ibant obscuri, Virgile. En. 6, 268
      ils allaient dans la nuit.
  2. Invisible, qui est dans l'obscurité, caché dans l'ombre.
    • vitam per obscurum transmittere, Sénèque. Ep. 19, 3
      passer sa vie dans l'obscurité.
  3. Obscur, qui n'est pas clair, peu clair, difficile à comprendre, obscur, incertain, équivoque, confus, mystérieux, compliqué.
    • non erat obscurum suivi d’une interrogative indirecte : on voyait bien…
  4. Caché, dissimulé, couvert, impénétrable.
  5. Obscur, peu connu, de naissance obscure.
    • obscuro loco natus, Cicéron, Verr. 2, 5, 70, § 181
      d'humble naissance.

Synonymes

Antonymes

Dérivés

Mots dérivés dans d’autres langues

Références Références