parchant
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Tchèque
Étymologie
- Ce mot existe aussi sous la forme panchart (de l’allemand Banchart (« né sur un banc »), dont parchant est dérivé par métathèse du r, très fréquente en tchèque et dans les langues slaves.
Nom commun 1
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | parchant | parchanti ou parchantové |
| Vocatif | parchante | parchanti ou parchantové |
| Accusatif | parchanta | parchanty |
| Génitif | parchanta | parchantů |
| Locatif | parchantovi | parchantech |
| Datif | parchantovi | parchantům |
| Instrumental | parchantem | parchanty |
parchant /Prononciation ?/ masculin animé
Synonymes
Nom commun 2
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | parchant | parchanty |
| Vocatif | parchante | parchanty |
| Accusatif | parchant | parchanty |
| Génitif | parchantu | parchantů |
| Locatif | parchantu | parchantech |
| Datif | parchantu | parchantům |
| Instrumental | parchantem | parchanty |
parchant /Prononciation ?/ masculin inanimé
- (Typographie) Rang orphelin, qui termine un paragraphe de la page précédente et se retrouve seul sur une page.
Synonymes
Voir aussi
- parchant sur Wikipédia (en tchèque)
