partus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Néerlandais
Étymologie
- Du latin partus.
Nom commun
partus
Prononciation
- Pays-Bas : écouter « partus »
[modifier] Latin
Étymologie
- De pario (« enfanter »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | partŭs | partūs |
| Vocatif | partŭs | partūs |
| Accusatif | partŭm | partūs |
| Génitif | partūs | partŭŭm |
| Datif | partūi ou partū |
partĭbŭs |
| Ablatif | partū | partĭbŭs |
partus /Prononciation ?/ masculin
Synonymes
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | partus | parta | partum | parti | partae | parta |
| Vocatif | parte | parta | partum | parti | partae | parta |
| Accusatif | partum | partam | partum | partos | partas | parta |
| Génitif | parti | partae | parti | partorum | partarum | partorum |
| Datif | parto | partae | parto | partis | partis | partis |
| Ablatif | parto | parta | parto | partis | partis | partis |
partus /Prononciation ?/
- Participe passé de pario.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (partus)