pathicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien παθικός, pathikos.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | pathicus | pathica | pathicum | pathici | pathicae | pathica |
| Vocatif | pathice | pathica | pathicum | pathici | pathicae | pathica |
| Accusatif | pathicum | pathicam | pathicum | pathicos | pathicas | pathica |
| Génitif | pathici | pathicae | pathici | pathicorum | pathicarum | pathicorum |
| Datif | pathico | pathicae | pathico | pathicis | pathicis | pathicis |
| Ablatif | pathico | pathica | pathico | pathicis | pathicis | pathicis |
pathicus /Prononciation ?/
- Patient.
- Ne trepida, nunquam pathicus tibi deerit amicus,… — (Juvénal, Satire IX)
- Ne crains rien, en ami patient, tu recevras,…
- Ne trepida, nunquam pathicus tibi deerit amicus,… — (Juvénal, Satire IX)
- (Sexualité) Passif en parlant d’un homosexuel.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | pathicus | pathicī |
| Vocatif | pathice | pathicī |
| Accusatif | pathicum | pathicōs |
| Génitif | pathicī | pathicōrum |
| Datif | pathicō | pathicīs |
| Ablatif | pathicō | pathicīs |
pathicus /Prononciation ?/ masculin
- Sodomite, succube ; homme s’adonnant, ou se laissant faire, à la sodomie réceptive.
- Aureli pathice. — (Caton. 16, 2)
- Ô giton d’Aurélius.
- « Comme dans toutes les associations à deux, l’un a le commandement, la direction ; l’autre la subordination, l’obéissance, l’exécution ; l’un est actif, l’autre passif. Les Anciens avaient déjà signalé parmi les pédérastes le cynœdus et le pathicus, l’incube et le succube. » – Dr Lacassagne, cité par Claude Courouve in Vocabulaire de l’homosexualité masculine, Payot, 1985)
- Aureli pathice. — (Caton. 16, 2)
Antonymes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (pathicus)