pathicus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « pathicus » Étymologie

Du grec ancien παθικός, pathikos.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif pathicus pathica pathicum pathici pathicae pathica
Vocatif pathice pathica pathicum pathici pathicae pathica
Accusatif pathicum pathicam pathicum pathicos pathicas pathica
Génitif pathici pathicae pathici pathicorum pathicarum pathicorum
Datif pathico pathicae pathico pathicis pathicis pathicis
Ablatif pathico pathica pathico pathicis pathicis pathicis

pathicus /Prononciation ?/

  1. Patient.
    • Ne trepida, nunquam pathicus tibi deerit amicus,… (Juvénal, Satire IX)
      Ne crains rien, en ami patient, tu recevras,…
  2. (Sexualité) Passif en parlant d’un homosexuel.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif pathicus pathicī
Vocatif pathice pathicī
Accusatif pathicum pathicōs
Génitif pathicī pathicōrum
Datif pathicō pathicīs
Ablatif pathicō pathicīs

pathicus /Prononciation ?/ masculin

  1. Sodomite, succube ; homme s’adonnant, ou se laissant faire, à la sodomie réceptive.
    • Aureli pathice. (Caton. 16, 2)
      Ô giton d’Aurélius.
    • « Comme dans toutes les associations à deux, l’un a le commandement, la direction ; l’autre la subordination, l’obéissance, l’exécution ; l’un est actif, l’autre passif. Les Anciens avaient déjà signalé parmi les pédérastes le cynœdus et le pathicus, l’incube et le succube. » – Dr Lacassagne, cité par Claude Courouve in Vocabulaire de l’homosexualité masculine, Payot, 1985)

Antonymes

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues