perfect

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Anglais [modifier]

Origine et histoire de « perfect » Étymologie

Du latin perfectus.

Adjectif

perfect /ˈpɝ.fɪkt/

  1. Parfait.

Antonymes

Nom commun

perfect /ˈpɝ.fɪkt/

  1. (Grammaire) Accompli. En français, le temps composé est accompli. À ne pas confondre avec perfective « perfectif ».

Verbe

perfect /pɚ.ˈfɛkt/ transitif

Temps Forme
Infinitif to perfect
/pɚˈ.fɛkt/
Présent simple,
3e pers. sing.
perfects
/pɚˈ.fɛkts/
Prétérit perfected
/pɚˈ.fɛk.tɪd/
Participe passé perfected
/pɚˈ.fɛk.tɪd/
Participe présent perfecting
/pɚˈ.fɛk.tɪŋ/
voir conjugaison anglaise
  1. Parfaire.

Dérivés

Prononciation Prononciation

Adjectif :

Verb :

Néerlandais [modifier]

Origine et histoire de « perfect » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adjectif

perfect

  1. Parfait, accompli, achevé.

Synonymes

Roumain [modifier]

Origine et histoire de « perfect » Étymologie

Du latin perfectus.

Adjectif

Genre Singulier Pluriel
Masculin perfect perfeți
Féminin perfectă perfecte
Neutre perfect perfecte

perfect

  1. Parfait.

Nom commun

masculin Singulier Pluriel
cas non articulé articulé non articulé articulé
Nominatif
Accusatif
perfect perfectul perfecți perfectii
Datif
Génitif
perfect perfectului perfecți perfectilor
Vocatif
  1. (Grammaire) Parfait.