politicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien πολῑτικός, politikos.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | politicus | politica | politicum | politici | politicae | politica |
| Vocatif | politice | politica | politicum | politici | politicae | politica |
| Accusatif | politicum | politicam | politicum | politicos | politicas | politica |
| Génitif | politici | politicae | politici | politicorum | politicarum | politicorum |
| Datif | politico | politicae | politico | politicis | politicis | politicis |
| Ablatif | politico | politica | politico | politicis | politicis | politicis |
politicus /Prononciation ?/
Synonymes
- (En bon latin) civilis
Apparentés étymologiques
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (politicus)
Néerlandais [modifier]
Étymologie
- Du latin politicus.
Nom commun
politicus /po.li.ti.kʏs/ (pluriel irrégulier: politici /po.li.ti.si/ )