publicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Attesté dans les inscriptions sous les formes archaïques de POBLICVS et POPLICVS, c’est la forme contractée de *populicus, de populus (« peuple »), avec le suffixe adjectival -icus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | publicus | publica | publicum | publici | publicae | publica |
| Vocatif | publice | publica | publicum | publici | publicae | publica |
| Accusatif | publicum | publicam | publicum | publicos | publicas | publica |
| Génitif | publici | publicae | publici | publicorum | publicarum | publicorum |
| Datif | publico | publicae | publico | publicis | publicis | publicis |
| Ablatif | publico | publica | publico | publicis | publicis | publicis |
pūblĭcus masculin
- Étatique, qui concerne l'État, qui se fait au profit de l'État, qui se fait aux frais de l'État.
- Caesar non solum publicas, sed etiam privatas injurias ultus est.
- César vengea non seulement l'injure porté à l'État mais aussi celle qui touchait sa famille.
- causa publica.
- affaire d'État.
- Consul videt; hic tamen vivit. Vivit? immo vero etiam in senatum venit, fit publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum quemque nostrum.(Première Catilinaire - Cicéron)
- Le consul les voit, et Catilina vit encore ! Il vit ; que dis-je ? il vient au sénat ; il est admis aux conseils de la république ; il choisit parmi nous et marque de l’œil ceux qu’il veut immoler.
- Caesar non solum publicas, sed etiam privatas injurias ultus est.
- Qui est à l'usage de tous, public, commun, universel, général.
- publica commoda.
- biens publics.
- lux publica mundi, Ovide.
- lumière qui appartient à tout le monde => le soleil.
- publica commoda.
- Banal, ordinaire, commun, mauvais, vulgaire, bas, trivial.
- verba publica.
- les mots courants, le vocabulaire de tout le monde.
- verba publica.
Synonymes
Dérivés
- publica, prostituée.
- publicanus, publicain.
- publico, confisquer, rendre public.
- publicatio, confiscation.
- publicator, celui qui divulgue.
- publice, officiellement.
- publicum, intérêt public.
- respublica ou res publica, république.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | publicus | publicī |
| Vocatif | publice | publicī |
| Accusatif | publicum | publicōs |
| Génitif | publicī | publicōrum |
| Datif | publicō | publicīs |
| Ablatif | publicō | publicīs |
publicus masculin
- Fonctionnaire public, magistrat.
- Esclave public.
Synonymes
- publicanus → voir publicain
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (publicus)
- Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (publicus)