quaestor

Latin

Étymologie

De quaeso via un participe *quaestus avec le suffixe -or.

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	quaestor	quaestorēs
Vocatif	quaestor	quaestorēs
Accusatif	quaestorem	quaestorēs
Génitif	quaestoris	quaestorum
Datif	quaestorī	quaestoribus
Ablatif	quaestorē	quaestoribus

quaestor /Prononciation ?/ masculin

1. Questeur.
   • et quia de capite civis Romani injussu populi non erat lege permissum consulibus jus dicere, propterea quaestores constituebantur a populo, qui capitalibus rebus praeessent: hique appellabantur quaestores parricidii, quorum etiam meminit lex duodecim tabularum. — (Dig. 1, 2, 2, § 23)

Références

• Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (quaestor)
• ^[1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (quaestor)