quietus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Participe passif de quiēscō.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | quietus | quieta | quietum | quieti | quietae | quieta |
| Vocatif | quiete | quieta | quietum | quieti | quietae | quieta |
| Accusatif | quietum | quietam | quietum | quietos | quietas | quieta |
| Génitif | quieti | quietae | quieti | quietorum | quietarum | quietorum |
| Datif | quieto | quietae | quieto | quietis | quietis | quietis |
| Ablatif | quieto | quieta | quieto | quietis | quietis | quietis |
quietus /kʷi.ˈeː.tus/
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (quietus)