raja

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Français

Origine et histoire de « raja » Étymologie

(?e siècle) Du sanskrit राजा, rājā d'une racine indoeuropéenne dont est issu rex en latin et, par conséquence, roi en français.

Nom commun

Singulier Pluriel
Masculin raja
/ʁa.dʒa/
rajas
/ʁa.dʒa/
Féminin rani
/ʁa.ni/
ranis
/ʁa.ni/

raja masculin

  1. Prince hindou.
    • Le raja d’Udaipur.

Variantes orthographiques

Dérivés

Traductions

[modifier] Araki

Origine et histoire de « raja » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

raja /rat͡ʃa/

  1. (Anatomie) Côte (os).

Hyperonymes

Références Références

[modifier] Finnois

Origine et histoire de « raja » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Singulier Pluriel
Nominatif raja rajat
Génitif rajan rajojen
rajain
Partitif rajaa rajoja
Accusatif raja  [1]
rajan  [2]
rajat
Inessif rajassa rajoissa
Illatif rajaan rajoihin
Élatif rajasta rajoista
Adessif rajalla rajoilla
Allatif rajalle rajoille
Ablatif rajalta rajoilta
Essif rajana rajoina
Translatif rajaksi rajoiksi
Abessif rajatta rajoitta
Instructif rajoin
Comitatif rajoine [3]
Distributif rajoittain
Prolatif rajoitse

raja /ˈrɑ.jɑ/

  1. Frontière, limite.

Dérivés

[modifier] Indonésien

Origine et histoire de « raja » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

raja

  1. Roi.

Dérivés

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues