ranta

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Finnois

Origine et histoire de « ranta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Singulier Pluriel
Nominatif ranta rannat
Génitif rannan rantojen
rantain
Partitif rantaa rantoja
Accusatif ranta  [1]
rannan  [2]
rannat
Inessif rannassa rannoissa
Illatif rantaan rantoihin
Élatif rannasta rannoista
Adessif rannalla rannoilla
Allatif rannalle rannoille
Ablatif rannalta rannoilta
Essif rantana rantoina
Translatif rannaksi rannoiksi
Abessif rannatta rannoitta
Instructif rannoin
Comitatif rantoine [3]
Distributif rannoittain
Prolatif rannoitse

ranta /'rɑn.tɑ/

  1. Bord, rive, côte.
  2. Plage.

Synonymes

Expressions

  • jäädä rannalle — manquer le navire ou le bâteau, (littéralement) être laissé sur la rive

Dérivés

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues