rect

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Roumain

Origine et histoire de « rect » Étymologie

Du français rectum.

Nom commun

neutre Singulier Pluriel
cas non articulé articulé non articulé articulé
Nominatif
Accusatif
rect rectul recturi recturile
Datif
Génitif
rect rectului recturi recturilor
Vocatif rectule recturilor

rect /Prononciation ?/ neutre singulier

  1. (Anatomie) rectum.
    • Rectul reprezintă ultima parte a aparatului digestiv.
      Le rectum constitue la dernière partie de l'appareil digestif.

Voir aussi Voir aussi

  • rect sur Wikipédia (en roumain) Article sur Wikipédia

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues