rectrice
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Étymologie
- Du latin rectrix.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| rectrice | rectrices |
| /ʁɛk.tʁis/ | |
rectrice /ʁɛk.tʁis/ féminin
- (Par ellipse) (Zoologie) Plume rectrice de la queue des oiseaux, qui leur permet de diriger leur vol.
Traductions
Forme de nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | recteur /ʁɛk.tœʁ/ |
recteurs /ʁɛk.tœʁ/ |
| Féminin | rectrice /ʁɛk.tʁis/ |
rectrices /ʁɛk.tʁis/ |
rectrice /ʁɛk.tʁis/
- Féminin singulier de recteur.
Forme d’adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | recteur /ʁɛk.tœʁ/ |
recteurs /ʁɛk.tœʁ/ |
| Féminin | rectrice /ʁɛk.tʁis/ |
rectrices /ʁɛk.tʁis/ |
rectrice /ʁɛk.tʁis/
- Féminin singulier de recteur.
[modifier] Latin
Forme de nom commun
rectrice /Prononciation ?/
- Ablatif singulier de rectrix.