ridiculus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ridiculus | ridicula | ridiculum | ridiculi | ridiculae | ridicula |
| Vocatif | ridicule | ridicula | ridiculum | ridiculi | ridiculae | ridicula |
| Accusatif | ridiculum | ridiculam | ridiculum | ridiculos | ridiculas | ridicula |
| Génitif | ridiculi | ridiculae | ridiculi | ridiculorum | ridicularum | ridiculorum |
| Datif | ridiculo | ridiculae | ridiculo | ridiculis | ridiculis | ridiculis |
| Ablatif | ridiculo | ridicula | ridiculo | ridiculis | ridiculis | ridiculis |
ridiculus /Prononciation ?/ masculin
- Ridicule, qui fait rire, plaisant, drôle, bouffon, amusant, comique, risible, absurde, extravagant.
- ridiculum dictum, Plaut. : bon mot.
Mots dérivés dans d’autres langues
- anglais : ridiculous
- espagnol : ridículo
- français : ridicule
- italien : ridicolo
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ridiculus | ridiculī |
| Vocatif | ridicule | ridiculī |
| Accusatif | ridiculum | ridiculōs |
| Génitif | ridiculī | ridiculōrum |
| Datif | ridiculō | ridiculīs |
| Ablatif | ridiculō | ridiculīs |
ridiculus /Prononciation ?/ masculin
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (ridiculus)