rzeczownik
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Polonais
Étymologie
Nom commun
rzeczownik masculin /žečovʹńik/
- Nom, substantif.
- Zazwyczaj rzeczowniki stanowią podmioty zdań, ale mogą być również i dopełnieniami..
- En général, les noms sont les sujets des phrases, mais ils peuvent en être aussi le complément d'objet.
- Zazwyczaj rzeczowniki stanowią podmioty zdań, ale mogą być również i dopełnieniami..
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | rzeczownik | rzeczowniki |
| Génitif | rzeczownika | rzeczowników |
| Datif | rzeczownikowi | rzeczownikom |
| Accusatif | rzeczownik | rzeczowniki |
| Instrumental | rzeczownikiem | rzeczownikami |
| Locatif | rzeczowniku | rzeczownikach |
| Vocatif | rzeczowniku | rzeczowniki |
Voir aussi
- rzeczownik sur Wikipédia (en polonais)

Prononciation
→ Prononciation manquante. (Ajouter)
- Pologne : écouter « rzeczownik »