scandalum
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien σκάνδαλον, skándalon (« piège placé sur le chemin pour faire trébucher »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | scandalum | scandala |
| Vocatif | scandalum | scandala |
| Accusatif | scandalum | scandala |
| Génitif | scandalī | scandalōrum |
| Datif | scandalō | scandalīs |
| Ablatif | scandalō | scandalīs |
scandalum /Prononciation ?/ neutre
- En latin ecclésiastique, ce sur quoi on trébuche, puis péché.
- fili hominis viri isti posuerunt inmunditias suas in cordibus suis et scandalum iniquitatis suae statuerunt contra faciem suam numquid interrogatus respondebo eis. — (Vulgate, Ezechiel, 14, 3)
- Fils de l’homme, ces gens-là portent leurs idoles dans leur cœur, et ils attachent les regards sur ce qui les a fait tomber dans l’iniquité. Me laisserai-je consulter par eux ?
- fili hominis viri isti posuerunt inmunditias suas in cordibus suis et scandalum iniquitatis suae statuerunt contra faciem suam numquid interrogatus respondebo eis. — (Vulgate, Ezechiel, 14, 3)
Note
- Mot absent des dictionnaires de latin classique.