sciens
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Participe présent adjectivé de scio.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | sciens | sciens | sciens | scientēs | scientēs | scientia |
| Vocatif | sciens | sciens | sciens | scientēs | scientēs | scientia |
| Accusatif | scientem | scientem | sciens | scientēs | scientēs | scientia |
| Génitif | scientis | scientis | scientis | scientium | scientium | scientium |
| Datif | scientī | scientī | scientī | scientibus | scientibus | scientibus |
| Ablatif | scientī | scientī | scientī | scientibus | scientibus | scientibus |
sciens /Prononciation ?/
- Qui sait, instruit, connaisseur.
Antonymes
Dérivés
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | sciens | sciens | sciens | scientēs | scientēs | scientia |
| Vocatif | sciens | sciens | sciens | scientēs | scientēs | scientia |
| Accusatif | scientem | scientem | sciens | scientēs | scientēs | scientia |
| Génitif | scientis | scientis | scientis | scientium | scientium | scientium |
| Datif | scientī | scientī | scientī | scientibus | scientibus | scientibus |
| Ablatif | scientī | scientī | scientī | scientibus | scientibus | scientibus |
sciens /Prononciation ?/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (sciens)