spegulo

Espéranto

Étymologie

De l’allemand Spiegel.

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	spegulo /spe.ˈɡu.lo/	speguloj /spe.ˈɡu.loj/
Accusatif	spegulon /spe.ˈɡu.lon/	spegulojn /spe.ˈɡu.lojn/

spegulo

1. Miroir.
   • Post unu jaro la reĝo prenis alian edzinon. Ŝi estis bela virino, sed fiera kaj malmodesta. Ŝi ne povis toleri, ke iu superas ŝin en beleco. Ŝi havis miraklan spegulon. Ĉiufoje kiam ŝi ekstaris antaŭ ĝi kaj demandis:
     "Speguleto mia, speguleto hela,
     Kiu en la lando estas la plej bela?"
     ĝi respondis:
     "Vi reĝino, vi estas ĉe ni la plej bela!" — (Neĝulino)

Dérivés

• spegulaĵo
• spegulbildo
• speguli
• speguliĝi

Voir aussi

• spegulo sur Wikipédia (en espéranto) 

Ido

Étymologie

De l’espéranto spegulo.

Nom commun

spegulo /spɛ.ˈgu.lɔ/ (pluriel : speguli /spɛ.ˈgu.li/)

1. Miroir.