substantiivi

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Finnois

Origine et histoire de « substantiivi » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif substantiivi substantiivit
Génitif substantiivin substantiivien
Partitif substantiivia substantiiveja
Accusatif substantiivi  [1]
substantiivin  [2]
substantiivit
Inessif substantiivissa substantiiveissa
Illatif substantiiviin substantiiveihin
Élatif substantiivista substantiiveista
Adessif substantiivilla substantiiveilla
Allatif substantiiville substantiiveille
Ablatif substantiivilta substantiiveilta
Essif substantiivina substantiiveina
Translatif substantiiviksi substantiiveiksi
Abessif substantiivitta substantiiveitta
Instructif substantiivein
Comitatif substantiiveine [3]
Distributif substantiiveittain
Prolatif substantiiveitse

substantiivi /ˈsub.stɑn.tiː.ʋi/

  1. (Linguistique) Substantif, nom.

Synonymes

Hyperonymes

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues