substantiv
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Roumain
Étymologie
- Du français substantif.
Nom commun
| neutre | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| cas | non articulé | articulé | non articulé | articulé |
| Nominatif Accusatif |
[[substantiv#ro-nom|substantiv]] | [[substantivul#ro-nom|substantivul]] | [[substantive#ro-nom|substantive]] | [[substantivele#ro-nom|substantivele]] |
| Datif Génitif |
[[substantiv#ro-nom|substantiv]] | [[substantivului#ro-nom|substantivului]] | [[substantive#ro-nom|substantive]] | [[substantivelor#ro-nom|substantivelor]] |
| Vocatif | [[substantivule#ro-nom|substantivule]] | [[substantivelor#ro-nom|substantivelor]] | ||
substantiv neutre /sub.stan.'tiv/