täydellinen

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Finnois

Origine et histoire de « täydellinen » Étymologie

De täysi (pluriel täydet) avec le suffixe -llinen.

Adjectif

Nature Forme
Positif täydellinen
Comparatif täydellisempi
Superlatif täydellisin
Singulier Pluriel
Nominatif täydellinen täydelliset
Génitif täydellisen täydellisten
täydellisien
Partitif täydellistä täydellisiä
Accusatif täydellinen  [1]
täydellisen  [2]
täydelliset
Inessif täydellisessä täydellisissä
Illatif täydelliseen täydellisiin
Élatif täydellisestä täydellisistä
Adessif täydellisellä täydellisillä
Allatif täydelliselle täydellisille
Ablatif täydelliseltä täydellisiltä
Essif täydellisenä täydellisinä
Translatif täydelliseksi täydellisiksi
Abessif täydellisettä täydellisittä
Instructif täydellisin
Comitatif täydellisine [3]
Distributif täydellisittäin
Prolatif täydellisitse

täydellinen /ˈtæy.de.lːi.nen/

  1. Parfait, accompli, achevé.
  2. Complet, exhaustif.

Antonymes

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues