temo
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Espéranto
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | temo /ˈtɛ.mɔ/ |
temoj /ˈtɛ.mɔj/ |
| Accusatif | temon /ˈtɛ.mɔn/ |
temojn /ˈtɛ.mɔjn/ |
temo
[modifier] Ido
Étymologie
Nom commun
temo /ˈtɛ.mɔ/
[modifier] Latin
Étymologie
- (Nom commun 1) Apparenté [1] à texo (« tisser ») et telum (« arme de jet, trait, javelot »). Du radical [2] indo-européen commun *tengh- (« tirer, étendre ») qui donne le slavon *tęgnǫti (→ voir táhnout en tchèque), étroitement lié au radical qui donne teneo (« tenir »).
- (Nom commun 2) Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun 1
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | temo | temonēs |
| Vocatif | temo | temonēs |
| Accusatif | temonem | temonēs |
| Génitif | temonis | temonum |
| Datif | temonī | temonibus |
| Ablatif | temonē | temonibus |
tēmō /Prononciation ?/ masculin
Nom commun 1
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | temo | temonēs |
| Vocatif | temo | temonēs |
| Accusatif | temonem | temonēs |
| Génitif | temonis | temonum |
| Datif | temonī | temonibus |
| Ablatif | temonē | temonibus |
tēmō /Prononciation ?/ masculin
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (temo)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (temo)
- [2] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *tengh-