tiima

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

[modifier] Finnois

Wiki letter w.svg

Origine et histoire de « tiima » Étymologie

(ébauche)

Nom commun

Singulier Pluriel
Nominatif tiima tiimat
Génitif tiiman tiimojen
tiimain
Partitif tiimaa tiimoja
Accusatif tiima  [1]
tiiman  [2]
tiimat
Inessif tiimassa tiimoissa
Illatif tiimaan tiimoihin
Élatif tiimasta tiimoista
Adessif tiimalla tiimoilla
Allatif tiimalle tiimoille
Ablatif tiimalta tiimoilta
Essif tiimana tiimoina
Translatif tiimaksi tiimoiksi
Abessif tiimatta tiimoitta
Instructif tiimoin
Comitatif tiimoine [3]
Distributif tiimoittain
Prolatif tiimoitse

tiima /ˈtiː.mɑ./

  1. (Rare) Heure, temps ; moment.
  2. (Courant) (Figuré) Sujet (pluriel).
    • Mitä ajattelet tämän tiimoilta? — Que penses-tu à ce sujet ?
Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues