tiima
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
[modifier] Finnois
| Cette page est considérée comme une ébauche à compléter en finnois. Si vous possédez quelques connaissances sur le sujet, vous pouvez les partager en modifiant dès à présent cette page (en cliquant sur le lien « modifier »). |
Étymologie
- (ébauche)
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | tiima | tiimat |
| Génitif | tiiman | tiimojen tiimain |
| Partitif | tiimaa | tiimoja |
| Accusatif | tiima [1] tiiman [2] |
tiimat |
| Inessif | tiimassa | tiimoissa |
| Illatif | tiimaan | tiimoihin |
| Élatif | tiimasta | tiimoista |
| Adessif | tiimalla | tiimoilla |
| Allatif | tiimalle | tiimoille |
| Ablatif | tiimalta | tiimoilta |
| Essif | tiimana | tiimoina |
| Translatif | tiimaksi | tiimoiksi |
| Abessif | tiimatta | tiimoitta |
| Instructif | — | tiimoin |
| Comitatif | — | tiimoine [3] |
| Distributif | — | tiimoittain |
| Prolatif | — | tiimoitse |
|
||
tiima /ˈtiː.mɑ./