trux
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | trux | trux | trux | trucēs | trucēs | trucia |
| Vocatif | trux | trux | trux | trucēs | trucēs | trucia |
| Accusatif | trucem | trucem | trux | trucēs | trucēs | trucia |
| Génitif | trucis | trucis | trucis | trucium | trucium | trucium |
| Datif | trucī | trucī | trucī | trucibus | trucibus | trucibus |
| Ablatif | trucī | trucī | trucī | trucibus | trucibus | trucibus |
trux /Prononciation ?/
- Sauvage, farouche.
- M. Catonem oratorem non solum gravem sed interdum etiam trucem esse scimus, Live. 34, 5, 6
Dérivés
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (trux)
- [1] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *tu̯erk̂