uitmaken

Néerlandais

Étymologie

Composé de uit et maken.

Verbe

Présent		Prétérit
ik	maak uit	maakte uit
jij	maakt uit
hij, zij, het	maakt uit
wij	maken uit	maakten uit
jullie	maken uit
zij	maken uit
u	maakt uit	maakte uit
Auxiliaire		Participe passé
hebben		uitgemaakt

uitmaken transitif

1. rompre
   • een relatie uitmaken

     rompre une relation

   • zij hebben het uitgemakt

     ils ont rompu

2. former, constituer, faire
   • integraal onderdeel uitmaken van

     faire partie intégrante de

   • een belangrijk deel van de kosten uitmaken

     former une part importante des coûts, représenter une part importante des coûts

   • het geluk van iem. uitmaken

     faire la joie de qn.

3. faire, avoir de l’importance
   • dat maakt niets uit

     ça ne fait rien, ça n’a pas d’importance

   • dat maakt helemaal niets uit

     cela n’a aucune importance

4. décider, trancher.
   • dat is moeilijk uit te maken

     c’est difficile à déterminer

5. traiter de
   • voor leugenaar worden uitgemaakt

     être traité de menteur

6. éteindre
   • een vuur uitmaken

     éteindre un feu

7. faire disparaître, supprimer
   • vlekken uitmaken

     faire disparaître des taches

Synonymes

rompre

• beëindigen

former

• vormen, betekenen, zijn

avoir de l’importance

• ertoe doen, schelen

décider

• beslissen, besluiten

traiter de

• behandelen

éteindre

• blussen, doven, uitdoven, uitdoen

faire disparaître

• uitwissen, afschaffen, elimineren, verwijderen

Prononciation

→ Prononciation manquante. (Ajouter)

• Pays-Bas  : écouter « uitmaken [Prononciation ?] »