umbra

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « umbra » Étymologie

Il est pour *unksrā [1], apparenté à vespera (« soir [moment du jour qui devient sombre] »)

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif umbra umbrae
Vocatif umbră umbrae
Accusatif umbrăm umbrās
Génitif umbrae umbrārŭm
Datif umbrae umbrīs
Ablatif umbrā umbrīs

umbra féminin

  1. Ombre, obscurité de la nuit, ténèbres, ombrage.
    • illa platanus, cujus umbram secutus est Socrates, Cicéron. de Or. 1, 7, 28
  2. Ombre, dans un tableau.
    • quam multa vident pictores in umbris et in eminentiā, quae nos non videmus! Cicéron. Ac. 2, 7, 20
  3. (Poétique) Ombre, esprit d'un défunt, fantôme, spectre, mânes des morts.
    • Manes, Lemures): nos ubi decidimus, Quo dives Tullus et Ancus, Pulvis et umbra sumus, Horace. C. 4, 7, 16
    • Umbrarum rex, Pluton.

Synonymes

Dérivés

Références Références


[modifier] Roumain

Forme de nom commun

féminin Singulier Pluriel
cas non articulé articulé non articulé articulé
Nominatif
Accusatif
umbră umbra umbre umbrele
Datif
Génitif
umbre umbrei umbre umbrelor
Vocatif

umbra /Prononciation ?/ féminin singulier

  1. Cas nominatif et accusatif articulé singulier de umbră.
Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues