urbo
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Espéranto [modifier]
Étymologie
- Du latin urbs.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | urbo /ˈur.bo/ |
urboj /ˈur.boj/ |
| Accusatif | urbon /ˈur.bon/ |
urbojn /ˈur.bojn/ |
urbo /ˈur.bo/
- Ville, cité.
- Mi volonte invitus vin al mia urbo, aŭ povus viziti vin en Wrocław aŭ ĉe viaj gepatroj en Legnica. — (Ulrich Matthias, Fajron sentas mi interne)
-
- Je t’inviterais volontiers dans ma ville, ou je pourrais te rendre visite à Wrocław ou chez tes parents à Legnica.
Dérivés
- ladurbo, bidonville
- samurbano, habitant de la même ville
- urba, urbain
- urbanizado, urbanisme
- urbano, citadin, urbain
- urbdomo, hôtel de ville
- urbego, grande ville, métropole, mégalopole
- urbestro, maire (d’une ville), bourgmestre
- urbeto, bourg, localité
- urbocentro, centreville
- urbodomo, mairie (pour la mairie d’une ville)
- urbomezo, milieu de la ville
- urbumi, traîner, passer du temps en ville
- ĉefurbo, capitale
- ĉirkaŭurbo, banlieue
Vocabulaire apparenté par le sens
Voir aussi
- urbo sur Wikipédia (en espéranto)

Ido [modifier]
Étymologie
- De l’espéranto.
Nom commun
urbo /ˈur.bɔ/