vecors
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- De cor, cordis, au sens premier de « esprit, intelligence », avec le préfixe ve-.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | vecors | vecors | vecors | vecordēs | vecordēs | vecordia |
| Vocatif | vecors | vecors | vecors | vecordēs | vecordēs | vecordia |
| Accusatif | vecordem | vecordem | vecors | vecordēs | vecordēs | vecordia |
| Génitif | vecordis | vecordis | vecordis | vecordium | vecordium | vecordium |
| Datif | vecordī | vecordī | vecordī | vecordibus | vecordibus | vecordibus |
| Ablatif | vecordī | vecordī | vecordī | vecordibus | vecordibus | vecordibus |
vecors /Prononciation ?/
Dérivés
- vecordia, démence
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (vecors)