verbannen
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Néerlandais[modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Présent | Prétérit | ||
|---|---|---|---|
| ik | verban | verbande | |
| jij | verbant | ||
| hij, zij, het | verbant | ||
| wij | verbannen | verbanden | |
| jullie | verbannen | ||
| zij | verbannen | ||
| u | verbant | verbande | |
| Auxiliaire | Participe passé | ||
| hebben | verbannen | ||
verbannen
- Rejeter par intolérance.
- Exiler, banni, bannir.
- "Ik, Fabian Zè, historicus en docent aan de academie van Trozen op het rijke Tarmaddon, werd onrechtvaardig naar de planeet Fluori verbannen, omwille van mijn eerlijkheid als geschiedschrijver." — (Gust van Brussel, De Atlantica Kroniek, 2003) (ISBN 9053252371)
Synonymes
Prononciation
- Pays-Bas : écouter « verbannen »