vetulus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | vetulus | vetula | vetulum | vetuli | vetulae | vetula |
| Vocatif | vetule | vetula | vetulum | vetuli | vetulae | vetula |
| Accusatif | vetulum | vetulam | vetulum | vetulos | vetulas | vetula |
| Génitif | vetuli | vetulae | vetuli | vetulorum | vetularum | vetulorum |
| Datif | vetulo | vetulae | vetulo | vetulis | vetulis | vetulis |
| Ablatif | vetulo | vetula | vetulo | vetulis | vetulis | vetulis |
vetulus /Prononciation ?/
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vetulus | vetulī |
| Vocatif | vetule | vetulī |
| Accusatif | vetulum | vetulōs |
| Génitif | vetulī | vetulōrum |
| Datif | vetulō | vetulīs |
| Ablatif | vetulō | vetulīs |
vetulus /Prononciation ?/ masculin (équivalent féminin : vetula)
- (Avec affection) Vieux.
- mi vetule, mon vieux.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (vetulus)