vetus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : vêtus

Sommaire

Espéranto [modifier]

Forme de verbe

vetus /ˈve.tus/

  1. Conditionnel de veti.

Latin [modifier]

Origine et histoire de « vetus » Étymologie

Faisait archaïquement veter (d’où le génitif veteris), adjectif formé sur la base vet- de l’indo-européen commun *wet- [1] (« an, année ») qui donne le grec ancien ἔτος, étos (« an ») → voir étésiens (« annuels »), l’albanais vit (« an »), etc.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin
et féminin
Neutre Masculin
et féminin
Neutre
Nominatif vetus vetus veteres vetera
Vocatif vetus vetus veteres vetera
Accusatif veterem vetus veteres vetera
Génitif veteris veteris veterum veterum
Datif veteri veteri veteribus veteribus
Ablatif vetere vetere veteribus veteribus

vetus /ˈwe.tus/

  1. Vieux, âgé, qui dure depuis longtemps.
    • vetus tussis, Col. : toux invétérée.
    • Veteres Campi : les Vieux Champs (en Ligurie).
  2. Vieux, ancien, antique, d'autrefois, antérieur, précédent.

Synonymes

Dérivés

Références Références