vetus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : vêtus

Sommaire

[modifier] Espéranto

Forme de verbe

vetus /ˈve.tus/

  1. Conditionnel de veti.

[modifier] Latin

Origine et histoire de « vetus » Étymologie

Faisait archaïquement veter (d’où le génitif veteris), adjectif formé sur la base vet- de l’indo-européen commun *wet- [1] (« an, année ») qui donne le grec ancien ἔτος, étos (« an ») → voir étésiens (« annuels »), l’albanais vit (« an »), etc.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif vetus vetus vetus veteres veteres vetera
Vocatif vetus vetus vetus veteres veteres vetera
Accusatif veterem veterem vetus veteres veteres vetera
Génitif veteris veteris veteris veterum veterum veterum
Datif veteri veteri veteri veteribus veteribus veteribus
Ablatif vetere vetere vetere veteribus veteribus veteribus

vetus /ˈwe.tus/

  1. Vieux, âgé, qui dure depuis longtemps.
    • vetus tussis, Col. : toux invétérée.
    • Veteres Campi : les Vieux Champs (en Ligurie).
  2. Vieux, ancien, antique, d'autrefois, antérieur, précédent.

Synonymes

Dérivés

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues