virta

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Finnois [modifier]

Wiki letter w.svg

Origine et histoire de « virta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif virta virrat
Génitif virran virtojen
virtain
Partitif virtaa virtoja
Accusatif virta [1]
virran [2]
virrat
Inessif virrassa virroissa
Illatif virtaan virtoihin
Élatif virrasta virroista
Adessif virralla virroilla
Allatif virralle virroille
Ablatif virralta virroilta
Essif virtana virtoina
Translatif virraksi virroiksi
Abessif virratta virroitta
Instructif virroin
Comitatif virtoine [3]
Distributif
Prolatif

virta /ˈʋir.tɑ/

  1. Fleuve, cours d’eau.
    • Edessä avautui suuri virta.
      Devant, s’étendait une grande fleuve.
  2. Courant d’une fluide.
    • Virta vei hatun mukanaan.
      Le courant a emporté le chapeau (avec lui).
  3. (Par extension) Courant, fleuve d’autres corps.
    • Kuljimme ihmisvirtaa vastaan.
      Nous avancions contre le courant de la foule.
    • Kyselijöitä tuli jatkuvana virtana.
      Les curieux venaient en fleuve continue.
  4. Courant électrique, électricité.
    • Virta on poikki.
      Le courant est coupé.
  5. Énergie, souffle.
    • Pelaajat ovat vielä täynnä virtaa.
      Les joueurs ont encore plein d’énergie.
    • Ukko on vanha, mutta virtaa hänellä riittää.
      C’est un vieux mais le souffle ne lui manque pas.
  6. (Plus rarement) Courant culturel.
    • kulkea virran mukana
      se porter par le courant (sans indépendance)

Synonymes

Dérivés