ŝarĝo

Espéranto

Dans d’autres systèmes d’écriture : sxargxo, shargho

Étymologie

(1889) Attesté dans Plena Vortaro Rusa-Esperanta de Louis-Lazare Zamenhof,

Composé de la racine ŝarĝ (« charger ») et de la finale -o (substantif).

Du français charger, de l’anglais charge (« ŝarĝi, ŝargi »), issus du bas latin carricāre du gaulois *carricō dérivé du gaulois *carros (« ĉaro ») et qui donne l’espagnol cargar, et le portugais carregar .

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	ŝarĝo \ʃar.d͡ʒo\	ŝarĝoj \ʃar.d͡ʒoj\
Accusatif	ŝarĝon \ʃar.d͡ʒon\	ŝarĝojn \ʃar.d͡ʒojn\

ŝarĝo \ʃar.d͡ʒo\

1. Charge, fardeau.
   • Ŝvitadis mi plurfoje sub ŝarĝo de l' valiz'. — (Julio Baghy, La Vagabondo Kantas... : SIMPLAJ VERSOJ Dua eldono kompletigita, « 42 - Kun vizo kaj valizo », La Nederlandaj Geamikoj de la Aŭtoro, Rotterdam, 1937, 2^e édition, page 36 , 111 pages)

     J'ai transpiré plusieurs fois sous le poids de la valise.

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine ŝarĝ  et la liste des dérivés de ŝarĝ.

Prononciation

• Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « ŝarĝo [Prononciation ?] »
• France (Toulouse) : écouter « ŝarĝo [Prononciation ?] »

Paronymes

• ŝargo

Références

Bibliographie

• ŝarĝo sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
• ŝarĝo sur le site Reta-vortaro.de (RV)

• ŝarĝo, dans Gonçalo Neves et Bernhard Pabst, Historia Vortaro de Esperanto (1887-1889), 2018